Verblijf met een gouden rand
woensdag 17 juni 2026
Hospice, ik had er wel eens van gehoord, maar wat kan je er verwachten?
Hospice Beukenrode werd ons in het ziekenhuis aangeraden en door een vriendin van mijn moeder.
Ik ben met mijn vader eerst zelf maar eens een kijkje gaan nemen.
Bij binnenkomst hartelijk ontvangen door een coördinator en iets te drinken aan geboden gekregen door een vrijwilliger.
Wat een mooi pand, rustig gelegen en met een serene rust.
Je weet niet wat je kan verwachten en je wilt toch het allerbeste voor je moeder.
Mijn moeder die inmiddels in hospice Beukenrode in s’ Gravenzande is opgenomen, spreekt hier van een verblijf met een gouden rand. Een hotel mag je het niet noemen maar anders zou het een groot aantal sterren krijgen.
Sterren die toekomen door verzorging van vrijwilligers en verpleegkundigen, zo ook de coördinatoren.
Mijn moeder is hier helemaal opgebloeid en weer tot mens gekomen. Hier kan je ook weer helemaal menswaardig jezelf zijn.
Ik spreek namens mezelf en familie maar belangrijker nog, zeker namens mijn moeder, ze zijn hier zo aardig allemaal, voor de gast, die altijd op de eerste plaatst komt en de bezoeker van de gast. Haar tijd hier wordt nogmaals omlijst met een goud randje. Ze kan het wel blijven zeggen.
De vrijwilligers zijn zo begaan en alles wordt met liefde en uit het hart voor de gast gedaan. Naast de hulp van de dagelijkse verzorging, zoals douchen, eten, sanitaire stop, is zelfs een heerlijke voeten of rug massage gegeven door vrijwilligers echt niet te veel gevraagd. Men heeft en neemt hier ook alle tijd voor de gast die nodig is.
Er is een heerlijke rustige woonkamer waar je even tot jezelf komt als bezoeker, zelfs in de avond kan je mee eten alleen met de gast op de kamer of gezamenlijk met de gasten en vrijwilligers in de eetkamer van het huis. Het eten wordt vers gekookt en bereid door wederom een vrijwilliger die hier zijn of haar tijd en passie, maar ook veel liefde voor de gast in steekt.
Aan tafel heeft men het over alles behalve waarvoor je hier bent.
Het is een plek waar mijn moeder, maar zeker ook de familie met elkaar de laatste dagen alle verzorging die nodig is in rust kan krijgen.
Een plek waar je menswaardig de laatste reis van het leven jezelf kan zijn.
Naast de aandacht voor de gast, hebben de vrijwilligers ook aandacht voor de toekomstige nabestaande die ook deze moeilijke tijd ervaren. Ook voor hen is alle aandacht die nodig is. Naast een bakkie troost, ook een arm om je schouder en steun bij het verwerken van het verdriet.
Een Hospice, hoe en wat het inhoud,
Ik had er nog nooit van gehoord. Maar nu mag iedereen het weten.